Lasst uns gemeinsam singen, Brüder/ Давайте разом заспіваєм, браття.

Es brennt, es brennt, das Feuer glüht, verlischt noch nicht,
Ein Abendstern erstrahlt im weiten Himmelslicht.
Wir trafen uns, die treuesten der Freunde hier,
Am Feuer, wo der Dnipro flüstert neben mir.

Refrain:
Kein Nebel soll die Augen uns verdunkeln,
Der Rauch ist süß, wie Honig schmeckt er fein.
Die Seele soll vor Freude fröhlich funkeln,
Beim Silberglanz, den dunkle Wasser streu’n.
Das Feuer brennt, der Abendwind es schürt,
Und Nebel tanzen überm Fluss entlang.
Kommt, Brüder, singt, wie einst die Lieder klangen, |
Als unser Leben jugendlich erklang! | (2)

Kein Sturm kann unser Feuer je verwehen,
Der Dnipro klingt, sein Wasser lebt in Kraft.
Die Sprache lebt, die uns’rer Seelen schafft,
Und Taras’ Berg wird über uns noch stehen.

Refrain. (2 Mal )

Kommt, Brüder, lasst uns Lieder froh erheben,

Damit wir alle glücklich, fröhlich leben!


Горить, горить вогонь, горить, не догора,

Горить зоря ясна на вечоровім прузі.

Зійшлись ми разом найвірніші друзі,

Зійшлись біля вогню, на березі Дніпра.

Приспів:

Хай не туман у наші очі віє,

А світлий дим солодший за меди,

І хай душа, як дівчинка зрадіє

При срібних свічках темної води.

Горить вогонь вечірнього багаття,

Над плесами тумани попливли,

Давайте разом заспіваєм, браття, |

Як ми колись веселими були. | (2)

Не згасне наш вогонь на грозових вітрах,

І не помре вода, гулка вода Дніпрова,

Воскресне в душах українське слово,

Повірить у синів Тарасова гора.

Приспів. (2)

Давайте разом заспіваєм, браття,

Щоб ми із вами щасливими були!