
Wo seid ihr jetzt, ihr Henker meines Volkes?
Wo bleibt nun euere Größe, eure Macht?
Auf klare Sterne und auf stille Wellen
Fällt nie mehr eure finstre Bosheitskraft.
Das Volk erstarkt, es wächst und handelt
Ganz ohne eure Peitsche, euer Schwert.
Unter der Sonne, ewig jung, gedeiht
Sein festes und zugleich so sanftes Herz.
Mein Volk besteht! Es wird für immer bleiben!
Kein Feind vermag es jemals auszulöschen.
Zu Ende kommt Bastarden feiges Treiben,
Und Horden der Eroberer erlöschen.
Ihr, Brut der Folterknechte, Wahnsinn tragend,
Passt auf, dass ihr nie vergessen tut:
Mein Volk besteht! In seinen heißen Adern
Pulsiert und rauscht das Kosakenblut!
1962
Де зараз ви, кати мого народу?
Де велич ваша, сила ваша де?
На ясні зорі і на тихі води
Вже чорна ваша злоба не впаде.
Народ росте, і множиться, і діє
Без ваших нагаїв і палаша.
Під сонцем вічності древніє й молодіє
Його жорстока й лагідна душа.
Народ мій є! Народ мій завжди буде!
Ніхто не перекреслить мій народ!
Пощезнуть всі перевертні й приблуди,
І орди завойовників-заброд!
Ви, байстрюки катів осатанілих,
Не забувайте, виродки, ніде:
Народ мій є! В його гарячих жилах
Козацька кров пульсує і гуде!
1962